Odwołamy się do śladu, jaki odciskamy w życiu mimowolnie, celowo bądź nieświadomie wpływając na innych, a także idei śladów pozostawianych zarówno w przestrzeni materialnej, jak i mentalnej przez każdego z nas. Chcemy przyjrzeć się mu z bliska. Czym jest ów ślad? Czym może być? Czy możemy nim manipulować? Zmieniać na przestrzeni czasu? Czy jest rdzeniem naszej tożsamości? Osobowością? Wyróżniającą cechą? Kolorem oczu? Trisomią chromosomu 21?

Na podstawie książki autora Serge Bloch “Wielka historia małej kreski” na wszelkie możliwe sposoby postaramy się zbadać wyjątkowość śladów. Zarówno tych ulotnych jak i tych, które widać. Korzystając z dotychczasowych działań pedagogiki teatru podkreślimy obecność w społeczeństwie jednej z najczęściej marginalizowanych: niesłyszanych i niedostrzeganych grup jaką są dzieci. Będziemy korzystać z doświadczeń pedagogiki teatru oraz narzędzi wywodzących się z techniki tańca współczesnego, improwizacji i nowej choreografii, dbając o bezpieczną i komfortową dla wszystkich uczestników przestrzeń. Do projektowanych przez nas działań zaprosimy grupę dzieci normatywnych i nienormatywnych mając na uwadze integrację tych dwóch grup. W trakcie dwutygodniowej pracy opartej głównie na działaniach teatralnoperformatywno-ruchowych zbudujemy szczerą, opartą na zaufaniu i wymianie doświadczeń relację.